De geheimen van de Strandzha-berg ontrafelen

Zich verspreidend over een enorme stuk land in de zuidoostelijke hoek van Bulgarije, de Strandzha Berg is altijd een van de meest mysterieuze en enigmatic bestemminingen in het land geweest. Ja, we hebben rondgedwaald op zijn mooie groene heuvels en hebben genoten van de vredige stilte van de wilde stranden die ze veelvuldig transformeren; misschien hebben we zelfs blootvoets over hete kolen gelopen met de nestinars in Balgari Dorp een of twee keer, maar dat was zo’n beetje alles. Onlangs hebben we geprobeerd meer informatie over de berg te vinden – we vroegen vrienden, we doorzochten het internet, maar we kregen niets… niks, nul, nada. Dus besloten we eindelijk om het op de ouderwetse manier aan te pakken. We gingen erheen, kwamen in contact met enkele vriendelijke locals… en hier zijn alle geweldige plekken waar ze ons naartoe hebben gebracht.

Natuur eerst! Zodra we in de versleten pick-up truck zaten, gingen we rechtstreeks naar het hart van de berg waar we enkele ongelooflijke dieren en planten zagen zoals de Europese vijverturtle en de gele waterlelie. De lokale gidsen legden uit dat er veel theorieën waren die beweerden dat de IJstijd Strandzha nooit heeft bereikt en dat dat de belangrijkste reden was waarom deze prehistorische soorten overleefden. Ze vertelden ons ook over de symbolische Pontische rododendron die slechts ongeveer twee weken elke lente bloeit. Dit bloem is zo mooi en zo waardevol voor de lokale bevolking dat ze er zelfs een heel festival aan hebben gewijd. Overbodig te zeggen, het omvat veel dansen, zingen en wandelen en vindt meestal plaats in mei.

In de avond hadden we de kans om enkele typische gerechten te proberen. De heerlijke dock pastei (zelnik) en gerookte vis combineerden perfect met de fles zelfgemaakte vijgen rakia die ze ons meebrachten. En 's ochtends... alweer terug in de truck – tijd om de landelijke charme van Strandzha te verkennen.

Onze eerste stop was het architectonisch indrukwekkende Slivarovo Dorp waar we enkele unieke oude huizen zagen… en een heleboel hangtoiletten. Ja, je leest het goed. Ze zijn gemaakt van hout, lijken sterk op gewone balkons en zijn een integraal onderdeel van de huizen van de lokale bevolking… om nog maar te zwijgen dat ze ook vrij handig zijn. De oude Valchanov Brug - een exquise replica van de klassieke Venetiaanse stenen bruggen – was ook niet te ver van het dorp, maar we zouden het waarschijnlijk nooit hebben gevonden als het niet was voor onze lieve gidsen.

We reden toen naar het dorp Stoilovo om de beroemde ezels die daar gefokt worden te bekijken. Het bleek dat de plaats een bevolking van slechts 50 mensen had die echter meer dan 300 ezels bezaten! De belangrijkste attractie in het dorp was uiteraard de ezelsafari dus, natuurlijk, hebben we het geprobeerd. En we waren zeker niet teleurgesteld.

De volgende paar dagen waren geheel gewijd aan de geest en geheimen van Strandzha. We ontdekten de heilige plaats Indipasha met zijn verbluffende, verkwikkende natuurlijke kenmerken en dronken van de genezende wateren van zijn minerale bron, die, volgens de legende, magische krachten had en blindheid kon genezen. We bezochten minstens een half dozijn oude Thracische heiligdommen en graven en namen deel aan een reeks reinigingsrituelen. Natuurlijk leerden we ook een heleboel over hesychasm en zagen we de meeste van de christelijke tempels waar deze traditie is ontstaan, inclusief de speciale gaten in de grond waar de monniken maandenlang zouden zitten zonder een enkel woord uit te brengen. Naar onze mening kan hun grootheid alleen worden vergeleken met Aladzha Cave Monastery in de buurt van Varna en de uitgehouwen kerken van Ivanovo in het noordoosten van Bulgarije.

De gidsen namen ons zelfs mee op een reis rond de meest populaire goud- en kopermijnen in de regio en leerden ons hoe we goud uit de rivieren konden halen… niet dat we iets vonden, maar toch. In ieder geval hebben we nu de know-how. Trouwens, het is een feit dat het goud dat gebruikt werd voor het maken van de Varna Treasure, de oudste goudschat ter wereld, kwam uit Strandzha.

Hiermee eindigde ons fantastische avontuur. We hebben ons doel bereikt. En alles wat we nodig hadden was een week vrij en een paar aardige locals om ons rond te leiden.